Cały dzień lecisz na pełnych obrotach i nie masz czasu nawet normalnie zjeść, więc podjadasz, jesz byle co — rano kawa zamiast śniadania, w południe kolejne spotkanie zamiast spokojnego obiadu. Dopiero wieczorem, kiedy wracasz do domu, wiesz, że zaraz rzucisz się na lodówkę, bo jesteś mega głodna/y i zjesz wszystko, co wpadnie w rękę — i nie ma się co dziwić. Pierwszy solidny posiłek dnia wychodzi ogromny, a zaraz po nim sięgasz po coś słodkiego — nie dlatego że jesteś głodna/y, tylko dlatego że po takim dniu należy Ci się chwila przyjemności. Najedzona/y mówisz sobie, że od jutra będzie inaczej, a rano historia się powtarza.

I tak mijają tygodnie, miesiące, lata — waga ani drgnie albo rośnie, koło południa energia gdzieś znika, a w nocy nie śpisz naprawdę głęboko, więc budzisz się zmęczona/y. A tu zadania, obowiązki, praca, dom, dzieci — i jak tu normalnie funkcjonować bez tej energii?

To nie jest kwestia silnej woli. To brak systemu, który prowadzi Cię przez decyzje o jedzeniu przez cały dzień, zanim zrobi to za Ciebie zmęczenie wieczorem.